h1

Rock and Roll Can Be Noise Pollution

31 Μαΐου, 2009

AC/DC, ΟΑΚΑ 28-5-2009, re-review

Ήμασταν εκεί, η απόδοση του συγκροτήματος άγγιξε πολύ υψηλά επίπεδα (επαγγελματισμού), ο Angus Young έδωσε τα πάντα (μας κούρασε όλους με τα αδιάφορα σόλο του), ο Brian Johnson (νιάου) παρέσυρε με τη φωνή του (τις λίγες φορές που ακουγόταν) τους 50.000 πιστούς (όψιμους) οπαδούς που πλημμύρισαν το ΟΑΚΑ (με 60Ε το φτηνότερο εισητήριο, μια χαρά ήταν), Malcom Young, Cliff Williams και Phil Rudd  στάθηκαν στο ύψος τους (δεν έκαναν ούτε μία κωλοτούμπα, γιατί ν’ ασχοληθείς μαζί τους?), στήνοντας ένα δαιμονισμένο show (σε συναυλία νόμιζα ότι ήρθαμε), εν μέσω πυροτεχνημάτων, κομφετί, κανονιών και φουσκωτών κούκλων (τα τσίρκα είναι ακόμα στη μόδα) κι εμείς τραγουδώντας κάθε στίχο της ενηλικίωσής μας απ’ έξω (καλύπτοντας με τις φωνές μας τον απαίσιο ήχο), αισθανθήκαμε για λίγο κομμάτι του rock ’n’ roll μύθου (που σαν άξιοι σκαπανείς της ιστορίας για λόγους άγνωστους ταυτίσαμε με τους άκεντεκε) κι αφήσαμε την τελευταία μας ανάσα φωνάζοντας For Those About to Rock, We Salute You (στο καλό…)

akedeke

Hell, ήταν το μεγαλύτερο ροκ πάρτυ στην ιστορία της Ελλάδας και χαίρομαι που ήμουν κομμάτι του, μα αν σου πω πως βαρέθηκα, σε παρακαλώ, μη με χαρακτηρίσεις κακεντρεχή.

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: