h1

Ανωφελής πραγματεία περί ταξιδιών ή εγώ και η Πράγα

30 Μαρτίου, 2009

«Αν αυτοαποκαλείσαι χρυσή πρωτεύουσα και έχεις τη φήμη πόλης λιγότερο φιλόξενης από το Πάρισι, κάνε τουλάχιστον τον κόπο να μας πείσεις γιατί άξιζε να σε επισκεφτούμε». Η αίσθηση αυτή κυριαρχεί στο μυαλό μου καθώς προσγειώνομαι στο οικείο τοπίο του γραφείου μου, μόλις λίγες ώρες μακριά από την Πράγα και γιατί στ’ αλήθεια το σκέφτομαι αυτό, αφού χωρίς αμφιβολία η πόλη μού άρεσε.

praha_dancing_house

Η αντίφαση αίρεται ως εξής. Διαπίστωση 1η: Το ιστορικό της κέντρο μπορεί να μαζέψει σε λίγα τετραγωνικά έναν τουριστικό οδηγό και καγχάζει δικαιολογημένα με τις αντίστοιχες προσπάθειες πολλών Ευρωπαϊκών πρωτευουσών, πόσο μάλλον με την Αθήνα. Διαπίστωση 2η: Είναι φτηνή χώρα, ειδικά αν σ’ αρέσει η μπύρα και μετά από λίγες ώρες βραδινής περιπλάνησης δε γλιτώνεις μια επίσκεψη εδώ. Συμπέρασμα: Η Τσεχία καταλήγει να είναι ίσως η μόνη χώρα στον κόσμο –εκτός της Ελλάδας- στην οποία ακούς περισσότερο Ελληνικά παρά Ιαπωνικά και εσύ βρίσκεσαι εδώ για να χαζεύεις εκκλησίες πίνοντας μπύρες, ή μήπως για να πίνεις μπύρες χαζεύοντας εκκλησίες;

Αυτήν την εποχή του χρόνου η Πράγα δεν προσφέρεται για ταξιδιώτες με περίεργες και αμφιβόλου αξίας ενδοσκοπικές αναζητήσεις, παρά για εκείνους που περνώντας στην επιστροφή από τη Ουγγαρία θα αναφωνήσουν “Τι να μας πει κι η Βουδαπέστη, σαν προάστιο της Πράγας είναι!”, yup true story. Η φύση άλλωστε του ταξιδιώτη, συνήθως άμεσα προσδιορίσιμη από τα μέρη που επισκέπτεται/συχνάζει και το είδος των αποσκευών που κουβαλά, μπορεί να γίνει καθρέφτης μιας πόλης και εν τέλει, με την πάροδο των ετών, να την αλλάξει. Δίχως άλλο η έκρηξη του τουρισμού τις τελευταίες δεκαετίες επαναπροσδιόρισε του προφίλ του μεσήλικα, περισπούδαστου, χομπίστα τουρίστα που κυριαρχούσε κάποτε.

Αν πάλι έχεις μείνει σ’ αυτήν την εικόνα, μπορεί και να σου φανεί παράλογη η είδηση ότι ο Καναδός με τον οποίο μοιράζεσαι τη μπύρα σου δε γνωρίζει τους Arcade Fire, ή ένας Πολωνός τον Krzysztof Kieślowski και ήρθε πλέον η ώρα να αναθεωρήσεις. Η παγκόσμια νεολαία ψοφά για αψέντι, ακούει Lady Gaga και έχει εφεύρει ατέλειωτες περιστάσεις για να ξεφύγει από την ομορφιά της ακαδημαϊκής ρουτίνας της. Από την άλλη, μπορείς επιτέλους να αναγνωρίσεις σημαντικά ελαφρυντικά στον Έλληνα που δεν ξέρει τον Ξενάκη ή τη Δημουλά και στο κάτω κάτω πάρε το ποτό σου και προχώρα, είμαστε εδώ για να περάσουμε καλά -και παράτα μας πια με τα κώλο-μουσεία σου!varvoglis

Η Πράγα βρίθει από τέτοιους ανεκπαίδευτους, low-budget τουρίστες, γι’ αυτό και οι πωλητές της μιλούν περισσότερες γλώσσες από το φροντιστήριο της γειτονιάς σου. Το κέντρο της αποτελεί σπουδή στην αρχιτεκτονική και οι διακριτικοί πειρασμοί της είναι αρκετοί για να δοκιμάσουν τις αντιστάσεις σου, όπως και να’ χει θα βρει τρόπο να σε ικανοποιήσει. Αν στην αρχή διατύπωσα κάποια ένσταση, θα είναι μάλλον γιατί όπως τόσοι άλλοι προορισμοί κρύβει καλά τις ατέλειες της –ή αφήνει μόνο εκείνες που θέλει να δεις- κι αφού σε κεράσει τη φτιασιδωμένη ομορφιά της, μένεις τελικά με τη γεύση πως η διαφορά του ταξιδιού σου από μια επίσκεψη στο λούνα παρκ εντοπίζεται κυρίως στο άδειο σου πορτοφόλι.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. ωραιο αρθρο αν και για να πω την αληθεια δυσκολευτηκα να καταλαβω τί ηθελες να πεις.Ειδικα στην αρχή είσαι λιγο ασαφης.
    Έχω την εντυπωση παντως οτι στα ταξίδια στο εξωτερικο για τις εντυπωσεις που τελικα αποκομιζεις ευθυνεται και η οργανωση της εκδρομης. Συνηθως τα φοιτητικα πακετα δεν εστιαζουν τοσο στον εκπαιδευτικο χαρακτηρα της εκδρομης.Όσο για τις ενδοσκοπικες αναζητησεις μην ξεγελιεσαι, δεν παιζει ρολο τοσο το μερος που βρισκεσαι οσο η εσωτερικη σου ετοιμοτητα για την βυθομετρηση σου.


  2. Μα ασάφεια, πώς να κρύψω την ημιμάθεια; d’oh!

    Αλίμονο για ενδοσκόπηση έχω και τον καναπέ του σπιτιού μου, η Πράγα μας ξελόγιασε δυο μέρες κι αυτό ήταν όσο της άξιζε.



Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: