h1

Ένα ηρωικό post

13 Νοέμβριος, 2008

Το blog κάνει ηρωικές προσπάθειες να μείνει πιστό στο τάμα του για αυτό-εγκατάλειψη κι αράχνες έχουν αρχίσει να κεντούν πάνω στις ξεχασμένες του αναρτήσεις. Όποια ελπίδα υπάρχει για να ανακοπεί αυτή η πορεία προς το χρονοντούλαπο της μπλογκοιστορίας,  έχει εναποτεθεί στα χέρια και την τσεκουρεμένη έμπνευσή μου. Όρεξη υπάρχει, food for thought προσφέρεται καθημερινά σε γενναίες δόσεις, αλλά κάθε φορά σκαλώνω. Σε πείσμα της άρνησης του πνεύματος να συνεργαστεί, θα ξεκινήσω μια μικρή «μελέτη» πάνω στους ήρωες (οι ηρωικές προσπάθειες που λέγαμε). Μην πάει ο νους σου στο Θεόδωρο, ούτε στη Λασκαρίνα, κι αλίμονο, αισθάνομαι πολύ μικρός για να πιάσω στα πλήκτρα μου τους ήρωες της DC και της Marvel.

Η σημασία της λέξης “ήρωας” (εφεξής χωρίς εισαγωγικά), όπως αυτή θα χρησιμοποιηθεί σε αυτό το εισαγωγικό κείμενο και σε όσα θα ακολουθήσουν, καλό θα ήταν να αποσαφηνιστεί από την αρχή. Σαν ήρωα θέλω να χαρακτηρίσω το πρόσωπο εκείνο, στο οποίο βρίσκουν κοινό τόπο οι πεποιθήσεις, απόψεις και πράξεις μιας ομάδας ατόμων με κοινά γνωρίσματα. Το πρόσωπο αυτό αποκτά χαρακτήρα συμβολικό στα μάτια των μελών της ομάδας και αναγνωρίζεται σαν ο εκφραστής, ή η ενσάρκωση όσων οι ίδιοι πιστεύουν και πρεσβεύουν, ταυτίζοντάς το ουσιαστικά με έννοιες αφηρημένες και ασαφείς.

Με ενδιαφέρει κυρίως μια ματιά εκ των έσω, viz οι λόγοι για τους οποίους κάποιος φτάνει να αντιπροσωπεύει αφενός ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων και αφετέρου πώς καταφέρνει να συνοψίζει με τις συνήθως απλές ενέργειές του σύνθετες δομές, όπως φερ’ ειπείν φιλοσοφικά συστήματα, ή καλλιτεχνικά ρεύματα. Η αποδοχή των ηρώων είναι συνήθως καθολική και αναμφισβήτητη στα πλαίσια των ομοϊδεατών του και αυτό είναι ένα ακόμη στοιχείο που αξίζει να μελετηθεί.

Δεδομένων των παραπάνω ορισμών είναι φανερό πως τα παραδείγματα ηρώων που θα αναπτυχθούν στη συνέχεια δεν χρειάζεται απαραιτήτως να είναι γνωστά πέραν του κύκλου στον οποίο έχουν “ηρωποιηθεί”, ενώ ενδέχεται έξω από αυτόν να μη φέρουν μεγάλης εκτίμησης, ή ακόμα να έχουν σφοδρούς πολέμιους. Φυσικά δεν υπάρχει απαραίτητα κάτι ηρωικό στις πράξεις αυτών των ατόμων, ωστόσο η ανάδειξη τους σε σημαίνοντα πρόσωπα στις τάξεις ενός κοινωνικού συνόλου, συχνά συνοδεύεται με δάφνες και επαίνους αντάξιους ενός ήρωα, αναγνώριση που συχνά τους καθιστά αυθεντίες και τους αποδίδει σπουδαίες, ίσως ηρωικές ιδιότητες. Έχω υπόψη το αδόκιμο του όρου, αλλά είναι ό,τι πιο κοντινό σε αυτό που θέλω να περιγράψω.

Η μελέτη αυτή βρήκε (ψηφιακό) έδαφος για να αποκτήσει μορφή και δυνητικούς αναγνώστες σε εσάς που επισκέπτεστε το blog. Δεν υπόσχομαι ότι θα καταλήξω σε οποιαδήποτε μορφής συμπεράσματα, πόσο μάλλον αξιόλογα. Αρχίζοντας με αυτές τις πρώτες σκέψεις, θα αναπτύξω κατόπιν κάποιες χαρακτηριστικές περιπτώσεις ηρώων και θα καταλήξω, ει δυνατόν, με μια τελευταία δημοσίευση που θα περιλαμβάνει τα όποια συμπεράσματα. Το πρώτο κείμενο είναι αφιερωμένο στη συγγραφέα Ayn Rand και βρίσκεται ήδη στα σκαριά.

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: