h1

Η μουσική σκηνή της Νέας Υόρκης

12 Σεπτεμβρίου, 2008

Ο έρωτας μου για τη Νουέβα Γιορκ είναι κάτι σαν έρωτας μέσω facebook. Δεν την έχω δει ποτέ από κοντά, ούτε είμαι σίγουρος πως θέλω στ’αλήθεια να την συναντήσω κι όμως εκείνη βρίσκει τρόπους να με φέρνει συνέχεια κοντά της. Σαν πιτσιρικάς ήταν οι ουρανοξύστες, ο θολός ουράνος του αρχέτυπου μιας μητρόπολης, τα ξεφτισμένα ιδεώδη που αργοπέθαιναν στα σοκάκια και στην 5η λεωφόρο. Τώρα είναι η μουσική. Πάντα ήταν η μουσική. Χωρίς να το ξέρω λάτρεψα τη μουσική της και έμεινα άθελα μου πιστός στους όρκους αγάπης που είχαμε κάποτε ανταλλάξει.

Είναι δύσκολο να παρουσιάσω ολοκληρωμένο το παζλ της μουσικής σκηνής της Νέας Υόρκης, ειδικά εφόσον σκοπεύω να αγνοήσω τεράστια σε αξία κομμάτια του όπως η τζαζ. Για τη ροκ πάντως οι απαρχές της τοποθετούνται στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Σαν πόλη είναι αρκετά αδικημένη σε σχέση με το LA και το Σαν Φρανσίσκο, γιατί εκείνες ηγούνταν λίγα χρόνια νωρίτερα μιας πιο φωτεινής «επανάστασης» απ’όσο θα ταίριαζε στη Νέα Υόρκη. Δεν ήταν δυνατό να είναι μέλος αυτής της κουλτούρας, παρά πρωτοστάτης μιας άλλης, κενής επανάστασης, που χτύπησε την Αμερική μετά το ξε-φτιασίδωμα δύο ταραχώδων δεκαετιών. Η γενιά του ’70 στεκόταν αμήχανη και το αστικό τοπίο της Νέας Υόρκης ήταν το ιδανικό λίκνο καλλιτεχνών που δεν είχαν τίποτα να πουν κ όμως το έλεγαν.

Οι άμεσες επιρροές της σκηνής, μάλλον τα πρώτα δείγματα αυτής, βρίσκονται στους Velvet Underground και τους New York Dolls. Punk κ New Wave εμφανίζονται και οι τραχιές κιθάρες των Ramones, της Patti Smith κ των Blondie συναντούν τους Talking Heads, το Richard Hell κ τους Television. Ακόμα και μπάντες όπως οι Blue Oyster Cult, δείχνουν τα δικά τους ιδιαίτερα ξεστρατίσματα, ίσως γιατί η Νέα Υόρκη φροντίζει να μην ακολουθεί κανείς την πεπατημένη. Από τότε, καλλιτέχντες όπως οι Sonic Youth και η Cat Power βγαίνουν στην επιφάνεια, προβάλλοντας σε διαφορετικές εποχές την όψη μιας πόλης που βιάστηκε να μεγαλώσει.

Επιφυλάσσομαι να επανέλθω με λιγότερο γνωστά ονόματα και περισσότερο μπλα μπλα, για την ώρα θα αναφερθώ σε τρια σύγχρονα συγκροτήματα εκ Νέας Υόρκης

!!!

Δεν ξέρεις πώς προφέρεται; Ούτε εγώ!!! Πάντως αν θες να τους αποθηκεύσεις σε κάποια γωνιά του μυαλού σου, έχει επικρατήσει το chkchkhck. Νομίζουν πως παίζουν Dance Punk, στην πραγματικότητα ανακατεύουν το πιο εκρηκτικό κοκτέιλ που θα τιμήσει ποτέ τα αυτιά σου. Οι ιδανικοί για να μπάσουν οποιονδήποτε αμύητο σε χορευτικά μονοπάτια, τζαμάρουν ασταμάτητα και υιοθετούν το πιο ξεδιάντροπο rock ‘n’ roll atittude που μπορείς να συναντήσεις.

Προτεινόμενο album: Louden Up Now

Battles

Πατώντας πάνω σε πολύ απλές φόρμες, δημιουργούν την πιο ασυνήθιστη μουσική που θα μπορούσε να καταφέρει μία μπάντα εξοπλισμένη με το κλασσικό ροκ οπλοστάσιο, δηλαδή κιθάρα, μπάσο, ντραμς και πλήκτρα. Με φανερή διάθεση για (αυτό)σαρκασμό, τραβούν καρτερικά τα όρια της μουσικής λίγο πιο πέρα. Φτάνει κ συ να είσαι διατεθειμένος να πας μαζί τους.

Προτεινόμενο album: Mirrored

Interpol

Παγκοσμίου φήμης πλέον, έχουν σημαδευτεί από τη σύγκριση που γίνεται μεταξύ αυτών και των Joy Division. Αν δεν έχεις πρόβλημα με τέτοιου είδους κακοήθειες, ή αν απλά δεν έχεις ακούσει Joy Division, οι Interpol έχουν βουτήξει όσο βαθιά θα μπορούσε ένας εκπρόσωπος του Indie και είναι μια καλή εισαγωγή για τη σημερινή Νέα Υόρκη.

Προτεινόμενο album: Turn on the Bright Lights

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: